Bez - ıslak mendil çantası

 Kızımla bolca gezdiğimiz için çantamda en az iki bez ve ıslak mendil bulundurmam gerekiyor.

Daha en az 1 sene de bu böyle olacak gibi :)

Ama bunları çantamda düzgün ve temiz bir biçimde taşımak için çok içime sinen bişey bulamamıştım.

Mutlaka bişeyin içine koymam gerekiyordu.

Uzun zamandır aklımdaydı bi çanta yapmak,ama dikiş makinasını bekliyordu malum :)

Böylece tertemiz ve estetik bir çözümle çantamda yerlerini almış oldular :)

Kumaşların arasına ince elyaf da koydum.

Çantanın içinde yamulmasını istemiyorum çünkü :)

Neyse,amma da uzattım lafı ..

Bez ve ıslak mendil çantası işte :)

Keçe kızlarıma kardeş geldi :)

Daha önce yaptığım keçe aplikelerimin biraz daha küçüklerini yaptım.

Yakında güzeller güzeli Elif ve İpek kardeşlerin yakalarına konmak üzere yola çıkacaklar.

Bunlar da hep beraber toplu bi poz olsun :)

Not: Bu keçe kızları satıp satmadığıma dair 5 ayrı mail almam da beni şoka soktu .

Hadi hayırlısı diyip şu an üzerinde düşünmemeyi tercih ediyorum :)

Keçe aplikelerim

Farklı projelerimde kullanmak üzere hazırladığım keçe aplikelerim.

Çok sevdim ben bu cici kızları :)

Bakalım nerelerde kullanılacaklar..

Sevgi Yağmurları

Kızımın odası için yaptım bunu.

Henüz duvar dışında asacak bi yer bulamadım ama olsun :)

Ben şöyle yukarıdan sallansın istiyordum.

Neyse..

Bulutumu ve kalpleri keçeden yaptım.

Bulutun içine elyaf ve lavanta koydum,yukarıdan bir anahtarlık zinciri ile tutturdum.

Kalplerin de içine elyaf koydum.

Üzerlerini renkli düğmeler ile süsledim,uçlarına da damla şeklinde birer boncuk iliştirdim :)

Kızımın odasına sağanak şeklinde mis gibi sevgi yağmurları yağsın istedim.

Ani bi kararla her an hediye edebilirim.

Bakıcaz :)

Not: Dikiş makinamı aldım sonunda,ama gelmesi haftasonunu bulacak.
Ben de biraz keçelerle ilgileniyorum şu sıra :)

ayrıca gece çekilen fotoğraflar da bi acaip oluyormuş :))

Parmak kukla / Finger Puppets

Bu sabah keçeleri görünce birden aklıma kukla yapmak geldi.

Yapması çok keyifliydi,

ama kızımın aldığı keyif benden çok fazla olunca yaptığıma değdi :)

El izi / Handprint (Seramik hamurundan)

Çok uzun zamandır yapmayı planladığım bir şeydi bu.

Ne yazık ki kızımın ancak 1.5 yaşındaki ellerini kayıt altına alabildim.

Önce tuz hamuruyla yapmak geldi aklıma.

Ama sonuç tam bi fiyaskoydu.

Hamuru bir güzel hazırladım.

Acemiden aldığım tüyolarla :)

Sonra da kızımın el izini alıp,arka odaya koydum kuruması için.

Asmak için de iki tane çengel vida sapladım hamura.

Fırınlamadım çünkü şekli bozulabilirmiş.

Kaç hafta geçti bilmiyorum.

Kurumadı,asla kurumadı.

Şekli de gittikçe eciş bücüş oldu.

Sanki minik bir kızın değil de bir ninenin el izini almışım gibi oldu.

İnanmazsanız bakın :)

Az kalsın balkona güneşe koyacaktım kurusun diye ama meğer güneşte tuzlar eriyormuş.

Çıkarmadım ama değişen bişey olmadı.

Havaların da ısınmasıyla,ben kurusun diye beklerken,erimiş,ışıl ışıl ve de ıslak tuzlarla karşılaştım bazı günler.

Öff pöff...

Sabrım tükendi en sonunda.

Sonra dilime seramik hamuru diye bişey takıldı.

Ne olduğunu asla bilmem,etmem.

10marifette okuduğum yazılardan aklımda kalmış olmalı.

Bi aratayım şunu,öğreneyim dedim.

Meğer çok kolaymış.

Tarif şöyle:

1 ölçü nişasta veya un

1 ölçü beyaz tutkal

1 tutam tuz

Ben 2 çay bardağı  nişasta,2 çay bardağı beyaz tutkal ve  1 tutam tuz kullandım.

Kızımın tam da öğle uykusu saatiydi.

Ama ben uyuyup uyanmasını bekleyemedim :)

Hemen aceleyle hamuru hazırladım.

O da elinde ayıcığıyla ayaklarımın dibinde beni bekledi,uyut beni diye :)

Eh ayak altında dolaşınca da nişastadan o da nasibini aldı :))

Hamurun miktarı tam istediğim kadar oldu.

Daire şeklinde açtıktan sonra en zor kısım el izini almak oldu.

Çünkü her seferinde hamuru mıncıklamak istedi kızım.

Kıkırdaya kıkırdaya en sonunda başardık el izini almayı.

Sonra 2 gün kurumaya bıraktım.

Kuruduktan sonra gümüş rengi sprey boya ile boyadım

En son olarak da kurdele yardımı ile  duvara astım.

Aslında baya acele ettim duvara asmak için,

daha süslü bişeyler hazırlamak lazım en kısa zamanda :)

Kızımın o minicik elleri sanki hiç büyümüyor gibi geliyordu bana,

bu şekilde ben de farkı görebilicem sanırım :)

Küçük bi hatırlatma:

Ana Renklere de minik bir tık..

Kızımın Okuma Bayramı!

Sanırım bir çocuğa sahip olmanın en güzel yanlarından bazıları onun mucizevi doğumuna şahit olmanız,ilk adımına - ilk konuşmasına tanıklık etmeniz,belki anasınıfında yaptığı faaliyetleri hayranlıkla seyretmeniz,anasınıfı gösterisini izlerken onun büyüdüğünü fark etmeniz ya da benim gibi kızınızın Perşembe günü okuma bayramında öğretmenin verdiği program akış metnini her zaman yaptığı bir görevmiş gibi okumasını,

kendine verilen şiir ve tekerlemeyi siz kameraya çekerken gözlerinizin içine bakarak söylemesini

 izlerkenki duyduğunuz heyecanınızdır….